تاریخچه لاستیک
در سال 1826، هنکاک روش پلاستیک سازی لاستیک طبیعی با رنگ سفید ماشینی را اختراع کرد.
تحقیقات صنعتی و کاربرد لاستیک طبیعی در اوایل قرن نوزدهم آغاز شد.
در سال 1819، شیمیدان اسکاتلندی مکینتاش کشف کرد که قطران زغال سنگ می تواند لاستیک را حل کند. پس از آن، مردم شروع به حل کردن لاستیک با قطران زغال سنگ و سقز برای ساختن برزنت کردند. از آن زمان، اولین کارخانه لاستیک جهان در سال 1820 در گلاسکو تأسیس شد.
برای اینکه لاستیک را آسان کند، هنکاک در سال 1826 روش پلاستیک سازی لاستیک طبیعی با ماشین را اختراع کرد.
در سال 1839 چارلز گودیر آمریکایی روش ولکانیزاسیون لاستیک را اختراع کرد که مشکل چسبناک و شکننده شدن لاستیک خام را حل کرد و باعث شد لاستیک دارای خاصیت ارتجاعی و چقرمگی بالایی باشد. لاستیک به تازگی وارد مرحله کاربرد صنعتی شده است. بنابراین، لاستیک طبیعی به یک ماده خام صنعتی مهم تبدیل شده است و تقاضا برای لاستیک نیز به شدت افزایش یافته است.
در طول انقلاب صنعتی دوم در کشورهای غربی در دهه 1880، پزشک انگلیسی دانلوپ تایر پنوماتیک را در سال 1888 اختراع کرد.
با توسعه استفاده از لاستیک، دولت بریتانیا تصمیم گرفت یک پایگاه مزرعه لاستیک مصنوعی در خاور دور ایجاد کند، زیرا لاستیک تولید شده توسط درختان لاستیک وحشی برزیل نمی تواند نیازهای صنعتی را برآورده کند.
در سال 1876، HA Wickham بریتانیایی بذر و نهال درخت لاستیک را از برزیل به باغ گیاه‌شناسی سلطنتی کیو در لندن، انگلستان منتقل کرد و سپس آنها را به سیلان (سریلانکا کنونی)، مالایا، اندونزی و سایر نقاط انتقال داد تا با موفقیت کاشته شوند. تاکنون کار طاقت فرسا تبدیل درختان لاستیک وحشی به کشت مصنوعی به پایان رسیده است.
منشا لاستیک
مناطق تولید لاستیک چین عمدتاً در هاینان، یوننان و گوانگدونگ توزیع می شوند. مناطق اصلی تولید لاستیک در جهان عبارتند از تایلند، اندونزی، هند، ویتنام، مالزی، چین، میانمار، سریلانکا و سایر کشورها. لاستیک یک ماده پلیمری بسیار الاستیک با تغییر شکل برگشت پذیر است. در دمای اتاق الاستیک است و می تواند تغییر شکل بزرگی را تحت یک نیروی خارجی کوچک ایجاد کند. پس از حذف نیروی خارجی می توان آن را بازیابی کرد.