معرفی لاستیک
کلمه لاستیک از کلمه هندی cau uchu به معنای "درخت اشک" گرفته شده است. لاستیک طبیعی از انعقاد و خشک کردن لاتکسی که هنگام ضربه زدن از درخت لاستیک خارج می شود، ساخته می شود. در سال 1770، شیمیدان بریتانیایی جی پریستلی کشف کرد که می توان از لاستیک برای پاک کردن نوشته های مداد استفاده کرد. در آن زمان به ماده ای که برای این منظور استفاده می شد لاستیک می گفتند و امروزه نیز از آن استفاده می شود. زنجیره های مولکولی لاستیک را می توان به صورت عرضی پیوند داد. لاستیک متقاطع دارای قابلیت بازیابی سریع در هنگام تغییر شکل توسط نیروی خارجی است و دارای خواص فیزیکی و مکانیکی خوب و پایداری شیمیایی است. لاستیک ماده اولیه اولیه صنعت لاستیک است و به طور گسترده در ساخت محصولات لاستیکی مانند لاستیک، شیلنگ، نوار و کابل استفاده می شود. درختان شبدر تجاری ترین لاستیک را فراهم می کنند. هنگامی که آسیب می بیند (مانند بریدگی پوست ساقه)،
علاوه بر این، درختان انجیر و برخی از euphorbiaceae لاستیک تولید می کنند. آلمان در طول جنگ جهانی دوم زمانی که تامین لاستیک مختل شد، تلاش کرد از این کارخانه‌ها لاستیک تهیه کند، اما سپس به تولید لاستیک مصنوعی روی آورد.
درختان لاستیک اصلی در آمریکای جنوبی رشد کردند و پس از پیوند مصنوعی، تعداد زیادی درخت لاستیک در جنوب شرقی آسیا نیز وجود دارد. در واقع آسیا به مهمترین منبع لاستیک تبدیل شده است.
پوست های ساخته شده از گوایول می توانند حساسیت را کاهش دهند.
ماده خام
لاستیک طبیعی از لاتکس ساخته می شود که در آن برخی از اجزای غیر لاستیکی در لاستیک طبیعی جامد باقی می مانند. به طور کلی، لاستیک طبیعی حاوی 92 تا 95 درصد هیدروکربن های لاستیکی و 5 تا 8 درصد هیدروکربن های غیر لاستیکی است. به دلیل روش های مختلف فرآوری، مناطق مختلف تولید و حتی فصل های مختلف چیدن، نسبت این مواد ممکن است متفاوت باشد، اما اساساً در محدوده هستند.
پروتئین می تواند ولکانیزه شدن لاستیک را تقویت کرده و پیری را به تاخیر بیندازد. از سوی دیگر، پروتئین دارای جذب آب قوی است که باعث می شود لاستیک رطوبت را جذب کند و کپک بزند و عملکرد عایق را کاهش دهد. پروتئین همچنین دارای مضرات افزایش تولید گرما است.
عصاره استون حاوی مقداری اسیدهای چرب و استرول های بالاتر است که برخی از آنها به عنوان آنتی اکسیدان و تسریع کننده طبیعی عمل می کنند و برخی از آنها به پراکندگی عوامل کمپلکس کننده پودر و نرم شدن لاستیک خام در طول فرآیند اختلاط کمک می کنند.
خاکستر عمدتاً حاوی املاحی مانند فسفات منیزیم و فسفات کلسیم و مقدار کمی ترکیبات فلزی مانند مس، منگنز و آهن است. از آنجایی که این یون‌های فلزی با ظرفیت متغیر پیری لاستیک را تسریع می‌کنند، محتوای آنها باید کنترل شود.
میزان رطوبت چسب خشک کمتر از 1 درصد است و در طول فرآوری تبخیر می شود. با این حال، اگر میزان رطوبت بیش از حد بالا باشد، نه تنها لاستیک خام را در طول ذخیره سازی آسان می کند، بلکه بر پردازش لاستیک نیز تأثیر می گذارد، از جمله اینکه عامل اختلاط به راحتی انباشته می شود. فرآیند کلندرینگ و اکستروژن برای تولید حباب های هوا آسان است. فرآیند ولکانیزاسیون حباب های هوا یا اسفنجی ایجاد می کند.