نصب رمپ کابلی و بهترین روش مسیریابی کابل

نحوه قرار دادن رمپ کابل تعیین می کند که آیا کابل در داخل آن محافظت می کند و هنگامی که ترافیک شروع به عبور از آن می کند موقعیت خود را حفظ می کند. مسیریابی کابل، اتصال بخش ها و پایان دادن به دویدن مراحلی هستند که مجموعه ای از قطعات سطح شیب دار را به جای اینکه به خطر سفر تبدیل کنند، به یک گذرگاه کاری تبدیل می کنند.

مسیریابی کابل

کابل باید کاملاً در داخل کانال قرار گیرد نه اینکه در درب یا اتصالات آن گیر کند، و نباید در جایی که مسیر می چرخد، پیچ خورده باشد. برق و داده‌ها در کانال‌های جداگانه‌ای نگهداری می‌شوند که چیدمان اجازه می‌دهد، و هر کابلی که از سطح شیب‌دار خارج می‌شود، باید این کار را در یک نقطه برنامه‌ریزی شده انجام دهد نه در وسط.

پیوند دادن بخش ها

بخش ها به هم می پیوندند تا اجرا تحت بار مانند یک قطعه رفتار کند. کانکتورها باید کاملاً در جای خود قرار گیرند و سطح شیب دار روی سطحی عاری از زباله قرار گیرد، زیرا یک نقطه مرتفع در زیر یک بخش، بار را به اتصال منتقل می کند و با گذشت زمان آن را باز می کند. در مسیرهای طولانی، بررسی اتصالات پس از روزهای اول ترافیک، زودتر حرکت می کند.

پایان می یابد و می چرخد

انتهای دویدن جایی است که معمولاً بلند کردن شروع می شود. درپوش‌های انتهایی مخروطی به ترافیک نزدیک می‌شود و از کابل در جایی که از سطح شیب‌دار خارج می‌شود محافظت می‌کند، و چرخش‌ها باید تدریجی باشد تا بخش‌ها از خط خارج نشوند. یک چرخش شدید از اتصال می‌خواهد باری را که برای آن ساخته نشده است حمل کند.

سطح و زهکشی

زمین زیر سطح شیب دار باید هموار و محکم باشد و آب در طول مسیر جمع نشود. آب ایستاده به کابل می رسد و تکیه گاه زیر رمپ را نرم می کند که عمر هر دو را کاهش می دهد. در مسیرهای خارج از منزل، سقوط جزئی در طول مسیر به پاکسازی آب کانال ها کمک می کند.

بازرسی و نگهداری

سطح شیب دار باید پس از نصب راه برود و طبق روال بازرسی شود و بررسی شود که بخش ها به هم متصل می مانند، لبه ها بلند نشده اند و کابل همچنان داخل کانال قرار دارد. اکثر خرابی‌ها کم شروع می‌شوند و در زمانی که اجرا هنوز دست نخورده است اصلاح می‌شوند.